MY BLOG

28/12/2007

YENİ UMUTLAR

26/12/2007

SOBELENDİM

 

   Sevgili Selma Ablacığım. http://selmahlc.blogcu.com beni sobelemiş ...Biraz geç oldu..Ama eminim kusuruma

bakmaz... Seni öpüyorum ablacım.Sevgilerimle...

 

İSİM ve LAKABINIZ: Nuray yakınlarım nunu da der.

 

DOĞUM YERİNİZ: İstanbul

 

HOBİLERİNİZ: Örgülerim ve bloğum

 

EN DEĞERLİ ÜÇ ŞEYİNİZ: Kızım,eşim ve yaşam.

 

OLMAZSA OLMAZ DEDİĞİNİZ ŞEY: Sevdiklerim.

 

İDEALİNİZ: Kendi evimin sahibi olmak.

 

ETKİLENDİĞİNİZ BİR KİTAP: Acımak.

 

EN SEVDİĞİNİZ ŞARKI: Kayahan'dan Bir Aşk Hikayesi...

 

GİTMEK İSTEDİĞİNİZ YER: Karadeniz bölgesini gezmeyi çok isterim.

 

EN YAKIN ÜÇ BLOG ARKADAŞINIZ:Ayrım yapamam.hangisinin adını vereyim ki?...

 

UNUTAMADIĞINIZ BİR ANI: Kızımın doğduğu o güzel gün ve arabamızın çalındığı o kötü gün.

 

İLGİLENDİĞİNİZ SPOR DALI,YOKSA TUTTUĞUNUZ TAKIM: Tabiki UEFA Kupasının TÜRKİYE Temsilcisi Cim Bom Bom...

 

 İDEAL BİR KADIN NASIL OLMALI: Bakımlı ve ailesini herşeyin üzerinde tutmalı.

 

İDEAL BİR ERKEK NASIL OLMALI: Ailesine bağlı ve her konuda destek olmalı.

 

TEKNOLOJİNİN GELİŞMESİ OLUMLU MU OLUMSUZ MU?: Tabiki olumlu.Yoksa TÜRKİYE'nin çeşitli illerinden bu kadar arkadaşı nasıl edinirdik.

 

İCAD EDİLMESEYDİ NE YAPARDIM BİLMİYORUM DEDİĞİNİZ ŞEY:  İlk aklıma gelen telefon oldu.Sevdiklerim aklıma düştüğünde onlara ulaşamasam ne yaparım bilmem.

 

İNSANLARIN SÖZLERİNE Mİ YOKSA GÖZLERİNE Mİ İNANMALI:

Samimiyetine inandığım kişilerin sözü kadar gözlerinede inanırım.Doğru insan gözlerini kaçırmadan konuşur.

 

HAYATTA Kİ SEVİNÇ KAYNAĞINIZ:  Ailem. Sevdiklerimin sevinci de benim sevincim olur.

 

HAYATTAKİ EN BÜYÜK KORKUNUZ: Sevdiklerimi kaybetmek ve yalnız kalmak.

 

MANTIK EVLİLİĞİ Mİ YOKSA AŞK EVLİLİĞİ Mİ: Bence aşk evliliği.10 yıllık arkadaşlıktan sonra yaşadığım mutlu bir evliliğim var.

 

EN SEVDİĞİNİZ YEMEK: Köfte, patates ve pilav.

 

EN SEVMEDİĞİNİZ YEMEK: Enginar yemem.

 

BLOG SAHİBİYLE İLGİLİ DÜŞÜNCELERİNİZ:Çok tatlı,hamarat,sıcak kanlı ve samimi bir insan. Selma ablacım tanımaktan mutlu olduğum sayılı insanlardandır....

 

22/12/2007

BABA VE KIZI

0 yaşında

Baba :
Ne kadar da güzel. Şimdi bu küçücük şey benim kızım mı...¿
Gözleri de bana ne kadar çok benziyor...

Kızı :
Bu gözlerini benden hiç ayirmayan adam babam olsa gerek...

5 yaşında

Baba :
Prensesim benim, güzel kızım...
Söyle bakalım baban sana ne alsın...¿

Kızı :
En çok babamı seviyorum...
Babam, niye annemle uyuyor...¿

Hep benimle uyusun, başkasını sevmesin...

10 yaşında

Baba :
Gittikçe yaramaz oluyor, kime çekti bu kız...¿

Kızı :
Ben babama aşığım...
Büyüyünce babam gibi erkekle evlenecegim...
Babam bu ay harçlığımı arttırır mı...¿

15 yaşında

Baba :
Ne kadar da çabuk büyüdü...
Eve de gittikçe geç kalmaya basladı, bu gidişle başına kötü bir şey gelecek... Sanırım daha sert konuşmalıyım...

Kızı :
Babam yüzünden arkadaşlarımla istediğim kadar vakit geçiremiyorum...
Bana baskı uygulamasından nefret ediyorum...
Ne zaman özgür olacağım...¿

20 yaşında

Baba :
Artık sözümü dinlemiyor, benden giderek uzaklaşıyor...
Kendi parasını da kazanmaya basladı ya, bana ihtiyacı kalmadı tabii.
Uzun zamandır tatlı bir-iki laf geçmedi aramızda zaten...
Evi de sürekli erkekler arıyor. Galiba kızım elden gidiyor...

Kızı :
Her dediğime alınıyor, beni bir türlü anlamıyor...
Hele geçen gün giydiğim mini eteğe karışmasına ne demeli...¿
Evden ayrılıp, kendi hayatımı kurmalıyım...
Çocuk muamelesi görmekten bıktım artık!...

25 yaşında

Baba :
Bir gün bunun olacağını biliyordum...
İşte evleniyor...
Zaten aramız eskisi gibi değildi...
Şimdi bir de kocası var...
Prensesim beni terkediyor...

Kızı :
Böyle bir günde bile o mutsuz ifadeyi takınmasının ne lüzumu var ki...¿
Biliyorum, onu bir türlü içine sindiremedi. Bu yüzden yapıyor...
Kendi hayalindeki damat degil ya!...
Sanki birlikte yaşayacak olan o...

30 yaşında

Baba :
Çok az görüşüyoruz. Daha sık biraraya gelsek ne iyi olur...
Hem torunlarımı da özlüyorum...
Kendi arkadaş çevrelerinden fırsat bulup da bize gelemiyorlar ki...

Kızı :
Babamları da çok ihmal ediyorum galiba...
Yine telefonda çok üzgün geldi sesi...
Haftasonu onlara süpriz yapmak en iyisi...

40 yaşında

Baba :
Kızım, benim entellektüel düzeyimi yeterli bulmuyor...
Ona göre çağın gerisinde düşünüyormuşum...
Oysa küçükken derslerine hep ben yardım ederdim...
Anlayamadığı bütün problemleri bana sorardı...
Şimdi beni beğenmiyor...
Bir daha onunla asla politik tartışmalara girmeyecegim...

Kızı :
Babam giderek daha da çocuk gibi davranıyor...
Sürekli bir şeylerden yakınıyor...
Gerçi son zamanlarda sağlığı da iyi değil ama...
Ya ona bir şey olursa...¿
Zaten hiçbir zaman dilediği gibi bir evlat da olamadım...

45 yaşında

Baba :
Kızımın mutlu bir yuvası olması ne güzel...
Gözüm arkada gitmeyecegim. Her şeyi kendi başardı...
Onunla gurur duyuyorum...

Kızı :
Babam için çok endişeleniyorum. Onu kaybetmeye hazır değilim...
İlaçlarını da hep ihmal ediyor zaten...
Allah'ım onu benden alma!

50 yaşında

Baba :
Dünyada mutlu kal kızım !...

Kızı :
Seni çok özleyecegim ve arayacağım babacığım...
Şimdi ben kime danışacağım, kim yardım edecek bana...¿
Ne olur gittiğin yerde çok mutlu ol...
Ve hep yanımda olduğunu hissettir,
Ne bileyim ben, arada sırada işaretler yolla mesela...
Ah babacığım! Sensiz nasıl yaşayacağım...¿

55 yaşında

Kadın :
Sen gideli, seni daha iyi anlıyorum babacığım...
Keşke seni hiç üzmeseydim demeyeceğim,
Çünkü "keşke"lerin hiçbir şeyi değiştiremeyeceğini biliyorum....
Yine de beni duyuyorsan, lütfen seni
üzdüğüm her gün için çok ama çok pişman olduğumu bil olur mu...¿

 

« Önceki :: Sonraki »